شکر شکن شوند همه طوطیان هند

دیروز پس از 52 ساعت سفر طولانی بالاخره به شهرمون رسیدیم. خسته کوفته و بدتر از همه با مادر بزرگ رو به مرگ و عمه ای سخت بیمار مواجه شدیم که شوق دیدن دو حاجی رو از همه گرفته اند.

سفر از بعد زیارتی فوق العاده بود ولی از بعد امکانات اقامت و خورد و خوراک افتضاح. تو پست قبلی گفته بودم خدا به ما رحم کنه. خوب مدیر کاروان کلاه به چه گشادی سرمون گذاشت.

بگذریم. حاجی شدیم، ان شا الله حاجی بمانیم. تا ابد.