در همان جایی که روزی خواهی ایستاد و ندا خواهی داد که "منم مهدی"، دعا کردم.

همان جایی که فوج فوج فرمانداران بی چون و چرایت جمع می شوند و به لبهای مبارکت زل می زنند تا فرمانت را از زبانت ببرند، دعا کردم.

همان جایی که گمشده ها را به منزل می رساندی دعا کردم.

 همان جایی که پیغمبرت را علی شست دعا کردم.

همان درگاهی که ناله مادرت را حبس کرده، دعا کردم.

در ذره ذره جایی که مطمئن بودم از آن عبور کردی یا گذرگاهت هست، دعا کردم. 

دعا کردم که سال آخری باشد که همگی اینگونه برای ظهورت ضجه بزنیم.

دعا کردم که زودتر بیایی.

پوستین مدتیست وارونه شده.